أَیَحْسَبُ أَن لَّمْ یَرَهُ أَحَدٌ



آیــا (انسان) گمــان می‏‌کنــد 


هیــچ‌کــس او را نــدیــده؟ (و نمی‏‌بیند)




" سوره مبارکه بلد / آیه ۷ "

کشته عشق

اوج انسانیت امام

امام حسین(ع) خود اهل کرامت و بزرگواری بود. لذا شامی دشنام گو را به خانه می برد و همواره دست احسان از رحمت رحمانی خویش به دوست و دشمن می رساند. آن حضرت(ع) به مردم سفارش می کرد که در نیازهای خویش به نزد هر کسی نروند؛ زیرا تنها گروه های خاص از جامعه هستند که بی توجه به ایمان و مذهب و نژاد و رنگ و مانند آن تنها به حکم انسانیت خویش دستگیر دیگران هستند و احسان می کنند. امام حسین(ع) در این باره فرمودند: لاترفع حاجتک الا الی احد ثلاثه : الی ذی دین، او مروه او حسب؛ جز به یکی از سه نفر حاجت مبر: به دیندار یا صاحب مروت یا کسی که اصالت خانوادگی داشته باشد. (تحف لعقول،ص152)