یا مهدی(عج) ادرکنی

چه انتظار عجیبی !

تو بین منتظران هم ، عزیز من چه غریبی !

عجیب تر این که چه آسان نبودنت شده عادت .

چه بی خیال نشستیم ،

نه کوششی ،

نه وفایی

فقط نشسته و گفتیم:

خدا کند که بیایی

یازده بار جهان گوشه ی زندان کم نیست
کنج زندان بلا گریه ی باران کم نیست

سامرائی شده ام ، راه گدایی بلدم
لقمه نانی بده از دست شما نان کم نیست

قسمت کعبه نشد تا که طوافت بکند
بر دل کعبه همین داغ فراوان کم نیست

یازده بار به جای تو به مشهد رفتم
بپذیرش به خدا حج فقیران کم نیست


از همان دم پسر کوچکتان باران شد
تاهمین لحظه که خون گریه ی باران کم نیست

در بقیع حرمت با دل خون می گفتم
که مگر داغ همان مرقد ویران کم نیست!

  سلام بر امام غریبی که حج نرفت....
....وسلام بر فرزندی که از پدر غریب تر است.....

شهادت امام حسن عسکری بر عموم شیعیان تسلیت و تعزیت باد....

بویِ فراق میدهد این گریه هایِ من

ماتم گرفته شالِ سیاه عزای من

شرمنده ام که از غم زینب نمرده ام

آقا ببخش درگذر از این خطای من

با زعفران شهر خراسان نمی شود...

...رنگی دهی امام زمان بر حنای من؟

از بس که پای طشت طلا گریه کرده ام

چیزی نمانده مثل شما از صدای من

با نوحه های این دهه ی آخر صفر

شب ها چقدر سینه زدی پا به پای من

ای خوش حساب مزد مرا زودتر بده

بعد از دو ماه چه شد کربلای من؟!