1391/9/18
اقامه عزاى امام حسين (ع)و تاثير آن در بيدارى مردم
يكى از عوامل مهمّى كه در آگاهى مسلمانان و زمينه سازى قيام ها و حركت ها نقش داشت ، تلاش هاى ائمـّه دين و پيشوايان معصوم (ع) در زنده نگه داشتن حادثه عاشورا و افشاگرى جنايات رژيم حـاكـم بـود. در آن جـو خـفـقـان و وحـشـت و تـبـليـغـات وسـيـع ودامـنـه دار حـكـام امـوى و عـوامـل آنـان ، بـه خـصـوص آخـونـدهـاى دربـارى و مـحـدثـان مـزدور كـه بـر جـعـل احـاديث در مدح خلفا و سرپوش گذاشتن بر جنايات آنان مى كوشيدند و هر گونه قيام و حـركـتـى را سـركـوب مـى كـردند، اقامه عزاى امام حسين (ع) و زنده نگه داشتن ماجراى كربلا و گـريـه هـاى اهـل بـيـت (ع) و حـزن آنـان و روضـه خـوانـى هـا و تـشـكـيـل جـلسـات در رثـاى امـام حـسـيـن (ع) و تـشـويـق شـاعران متعهّد و مرثيه سرايان خاندان پيامبر(ص) بزرگ ترين عامل بيدارى مردم و شوراندن آنان بر ضدّ دستگاه حاكم بود.
بقیه در ادامه مطالب........
يكى از عوامل مهمّى كه در آگاهى مسلمانان و زمينه سازى قيام ها و حركت ها نقش داشت ، تلاش هاى ائمـّه دين و پيشوايان معصوم (ع) در زنده نگه داشتن حادثه عاشورا و افشاگرى جنايات رژيم حـاكـم بـود. در آن جـو خـفـقـان و وحـشـت و تـبـليـغـات وسـيـع ودامـنـه دار حـكـام امـوى و عـوامـل آنـان ، بـه خـصـوص آخـونـدهـاى دربـارى و مـحـدثـان مـزدور كـه بـر جـعـل احـاديث در مدح خلفا و سرپوش گذاشتن بر جنايات آنان مى كوشيدند و هر گونه قيام و حـركـتـى را سـركـوب مـى كـردند، اقامه عزاى امام حسين (ع) و زنده نگه داشتن ماجراى كربلا و گـريـه هـاى اهـل بـيـت (ع) و حـزن آنـان و روضـه خـوانـى هـا و تـشـكـيـل جـلسـات در رثـاى امـام حـسـيـن (ع) و تـشـويـق شـاعران متعهّد و مرثيه سرايان خاندان پيامبر(ص) بزرگ ترين عامل بيدارى مردم و شوراندن آنان بر ضدّ دستگاه حاكم بود.
ائمـه ديـن (ع) مـجـالس را بـراى يـادبـود حـضـرت سـيـد الشـهـدا(ع) تشكيل مى دادند. و با وجود استقبال و علاقه مردم ، آنان را تشويق مى كردند كه براى امام حسين (ع) مـجـالس ذكـر مـصـيبت تشكيل دهند و مذهب اهل بيت (ع) را با اين جلسات زنده نگه دارند. ذكر حـوادث كـربـلا و يـادآورى مـصـايـب خـانـدان رسـول خـدا(ص) مـكـتـب اهـل بـيـت (ع) را زنـده مـى كـرد و مـانـع زدودن يـاد خـانـدان پـيـامـبـر و وارثـان بـه حـقـّ رسـول خـدا(ص) از ذهـن مـردم مـى شـد. حـوادثـى كه در كربلا رخ داد و جناياتى كه به وقوع پيوست و مظالمى كه بر خاندان رسول خدا(ص) رفت هر سنگ دلى را تحت تاءثير قرار مى داد و ائمـه ديـن (ع) خـوب مـى دانـستند كه بيان مظلوميّت سيدالشهدا(ع) و ذكر مصايب آن حضرت ، عـواطف مردم را تحريك مى كند و دل ها را جلب مى نمايد. بازگويى وقايع عاشورا چنان مردم را بـه هـيـجـان و تـلاطـم وا مـى داشـت كـه مـردم ، نـاخـودآگـاه در مـقـابـل حـكـّام جـور مـوضـع مـى گـرفـتـنـد و آتـش خـشـم انـقـلابـى و مـقـدّسـى را در آنـان در مقابل مظالم امويها شعله ور مى ساخت .
ازسـوى ديـگـر، مـردم بـه حـقـّانـيـّت خـاندان پيامبر(ص) پى مى بردند و قلوب آنان نسبت به اهل بيت (ع) و سيد الشهداء(ع) جلب مى شد و نسبت به عاملان حادثه كربلا و قاتلان امام حسين (ع) لعـنـت مـى فرستادند و ابراز تنفّر و انزجار مى كردند. يكى از شواهد اهتمام ائمه دين (ع) بـر اقـامـه عـزاى امـام حـسـيـن (ع) روايـاتـى اسـت كـه در فـضـيـلت عـزادارى سـيـّد مـظـلومـان و تشكيل مجالس عزا وارد شده است .
مـحـمـد بـن مـسـلم از امـام بـاقـر(ع) و آن حـضـرت از پـدرش امـام سـجـّاد(ع) نـقـل كـرده اسـت : (هـر مـؤ مـنـى كـه در عزاى امام حسين (ع) اشكش جارى مى شود، خداوند او را در قصرهاى بهشتى جاى خواهد داد.)
هـمـچـنـيـن از ابـى هـارون مـكفوف نقل شده است كه امام صادق (ع) به من فرمود: (يا ابا هارون ، درباره مصايب امام حسين (ع) برايم شعر بخوان .)
ابـاهـارون مـى گـويـد: چـنـد بـيـت شـعـر در رثـاى امـام حـسـيـن (ع) خـوانـدم و امـام (ع) و اهل خانه او گريه كردند.
سـپـس امام (ع) فرمود: (كسى كه در رثاى امام حسين (ع) شعر بگويد و خود بگريد و ديگران را بـگـريـانـد، اهـل بـهـشـت اسـت و هـر كـس مـصـايـب امـام حـسـيـن (ع) را بـشـنـود و بـه قـدر بـال پـشـه اى اشك از چشمش جارى شود، ثواب او با خداست و خداوند به كم تر از بهشت او را پاداش نخواهد داد.)
بـكـر بـن مـحـمـد ازدى از امـام صـادق (ع) نـقل كرده است كه امام فرمود: (آيا مجالسى كه در آن احاديث ما بيان شود برپا مى كنيد؟) گفتم : بلى . حضرت فرمود:(من اين مجالس را دوست دارم . ولايـت مـا را زنده نگه داريد و مصايب ما را، كه نشانه مظلوميّت ما است ، بازگو كنيد. كسى كه مـصـايـب مـا را يـاد كـنـد يـا ديـگـران آن را بـراى او نـقـل كـنـنـد و بـه قـدر بال پشه اى در عزاى ما گريه كند، خداوند او را مى آمرزد.)
روشن است كه تشكيل چنين مجالسى سبب آگاهى مردم مى گشت و آن ها را نسبت به مظالمى كه بر خـانـدان پـيامبر(ص) رفته بود، آگاه مى كرد و از اين راه ، ماهيّت رژيم هاى حاكم را برملا مى سـاخـت . نـكته ديگرى كه از اين روايات استفاده مى شود آن است كه ائمّه اطهار(ع) دوست داشتند اين مجالس در مرئى و منظر مردم باشد تا همه مردم اعم از زن و مرد، از موضوع با اطلاع شوند و حـقيقت مظلوميّت اهل بيت (ع) و ستمى كه بر آنان رفته است بر همگان روشن شود و بفهمند كه امامت و خلافت ، حقّ اهل بيت (ع) بوده و ديگران آن را غصب كرده اند.
